مینیسریال «مرگ بر اثر صاعقه» (Death by Lightning) با اتخاذ رویکردی «دوگانه» و «تقابلی»، فراتر از یک روایتِ بیوگرافیِ ساده، به یک مطالعهی روانشناختی و سیاسی در بابِ «تقابلِ خیر و شر» تبدیل شده است. کارگردانی مَت راس با ایجاد یک پارادوکسی میانِ مسیرِ صعودی و پر از تلاشِ جیمز گارفیلد و مسیرِ نزولی و سایهوارِ چارلز گیتو، تضادی عمیق میانِ «آرمانگرایی» و «جنون» ترسیم میکند. این اثر با استفاده از بسترِ تاریخیِ ایالات متحده، محیطی پُر از تنش از نابرابریهای اجتماعی و بازیهای قدرتِ بیرحمانه فراهم میآورد تا نشان دهد چگونه یک برخوردِ تصادفی میانِ دو شخصیتِ از دو جهانِ متفاوت، میتواند تاریخِ یک ملت را تغییر دهد. در واقع، «صاعقه» در اینجا نه یک پدیدهی جوی، بلکه استعارهای از آن لحظهی برخوردِ ناگهانی و ویرانگر میانِ قدرتِ مشروع و جنونِ فردی است.
