خاموشی صدای لیبرال هالیوود: راب راینر، فعال سیاسی و هنرمند متعهد، قربانی جنایت شد

مرگ ناگهانی و خشونت‌بار راب راینر و همسرش میشل سینگر، نه تنها ضایعه‌ای برای سینما، بلکه ضربه‌ای بزرگ برای جامعه مدنی و فعالان سیاسی در آمریکا محسوب می‌شود. راینر فراتر از شهرتش به عنوان کارگردان فیلم‌های محبوبی چون «باکت لیست» (The Bucket List) و «رئیس‌جمهور آمریکا»، یکی از صریح‌ترین و شجاع‌ترین صداهای لیبرال در هالیوود بود. او که در خانواده‌ای یهودی و هنرمند در برانکس نیویورک متولد شده بود، از همان جوانی نشان داد که هنر را ابزاری برای تغییر اجتماعی می‌داند.

راینر در دهه‌های اخیر فعالیت‌های سیاسی خود را افزایش داده بود و نقش پررنگی در کارزارهای انتخاباتی کالیفرنیا و حمایت از نامزدهای حزب دموکرات داشت. او یکی از منتقدان سرسخت دونالد ترامپ بود و بارها از تریبون شهرت خود برای آگاهی‌بخشی درباره مسائل اجتماعی استفاده کرد. در سال ۲۰۰۶، حتی شایعاتی مبنی بر نامزدی او برای فرمانداری کالیفرنیا در برابر آرنولد شوارتزنگر مطرح شد، اما او تصمیم گرفت از رقابت انتخاباتی کناره‌گیری کند و به جای سیاستمدار بودن، یک فعال تأثیرگذار باقی بماند. او معتقد بود: «من نمی‌خواهم مقام رسمی داشته باشم، من می‌خواهم کارها انجام شود.» از مبارزه با لابی‌های تنباکو تا دفاع از حقوق اقلیت‌ها، راینر همواره در صف مقدم بود.

او که فرزند کارل راینر، خالق «دیک ون دایک شو» بود، در محیطی رشد کرد که کمدی و نقد اجتماعی در هم آمیخته بودند. این پیش‌زمینه در آثار متأخر او نیز دیده می‌شد، از جمله در فیلم‌های سیاسی‌تری مانند «LBJ» و «شوک و حیرت» (Shock and Awe) که به نقد جنگ عراق می‌پرداخت. راینر در سال ۲۰۲۳ مستندی درباره دوست قدیمی‌اش آلبرت بروکس ساخت که نشان‌دهنده وفاداری او به ریشه‌های کمدی‌اش بود. مرگ او و همسرش در خانه‌شان در برنت‌وود، پایانی تلخ برای زوجی است که زندگی خود را وقف هنر و عدالت اجتماعی کرده بودند. از آن‌ها سه فرزند به نام‌های جیک، نیک و رومی و دختر خوانده‌اش تریسی (دختر پنی مارشال، همسر اول راینر) به یادگار مانده است. هالیوود امروز یکی از ستون‌های اخلاقی و هنری خود را از دست داد.

Variety