سریال «شاهین» (The Hawk) با قرار دادن ویل فرل در نقش اصلی، از فرمول موفق «کمدی شخصیتمحور» (Character-driven Comedy) بهره میبرد. استفاده از ورزش گلف به عنوان بستر اصلی، یک انتخاب هوشمندانه برای ایجاد تضاد کمدی است؛ چرا که گلف ورزشی است که به آرامش و دقت مشهور است، اما داستان سریال با تمرکز بر «بحران میانسالی» (Midlife Crisis) و «جستجوی دوباره هویت»، هیجانی آشوبناک و پرانرژی را در دل این سکون تزریق میکند. شخصیت «لانی هاوکینز» نمادی از تقابل میان «شکوه گذشته» (Past Glory) و «واقعیتهای تغییریافتهی امروز» است. حضور ویل فرل، تضمینکنندهی آن نوع طنز است که از طریق «خودکمبینی استراتژیک» (Self-deprecating humor) و واکنشهای غیرقابلپیشبینی به موقعیتهای مضحک، مخاطب را با شخصیت همذاتپنداری میکند. این سریال در واقع یک مطالعهی طنزآمیز بر مفهوم «اصرار برای بقا» (Persistence) در دنیایی است که به سرعت از یاد میرود.
