«باکودان» (به معنای بمب)، روایتی است از سقوطِ آزادِ یک مرد در دلِ بیمعناییِ محض. داستانِ «سوزوکی»، مردی که در حاشیهیِ جامعه رها شده و پس از یک خطایِ کوچک – خراب کردنِ دستگاهی برایِ چند سکه – در چنگالِ قانون گرفتار میشود. اما این تنها آغازِ مسیر است؛ چرا که او ناخواسته درگیرِ معمایی میشود که در آن، بمبها، نه در میدانِ جنگ، که در گوشهوکنارِ زندگیِ روزمره، همچون تهدیدی در سایه، در انتظارِ انفجارند. فیلم با لحنی گزنده و غیرقابلِپیشبینی، تماشاگر را در یک بازیِ ذهنی با «سوزوکی» همراه میکند؛ مردی که تواناییِ پیشبینیِ فجایع را در جهانی پیدا کرده که خود، اولین قربانیِ آن است. «باکودان» با بهرهگیری از اتمسفرِ خاصِ سینمایِ مدرنِ ژاپن، مرزِ میانِ پوچی و قهرمانی را به پرسش میکشد و نشان میدهد که گاهی بزرگترین انفجارها، از کوچکترین لغزشهایِ زندگی آغاز میشوند.