«خیابان فلاورویل»، سفری است به نوستالژیِ دهه‌ی هشتاد؛ دهه‌ای که در آن، مرز میانِ واقعیتِ روزمره و رازهایِ ماورایی، لرزان‌تر از همیشه است. داستان با ورودِ تدریجیِ بی‌نظمی به بطنِ یک خانواده آغاز می‌شود؛ جایی که خیابان‌هایِ آرامِ محله، به صحنه‌یِ ظهورِ پدیده‌هایی نامفهوم بدل می‌گردند. در این ماجراجوییِ دلهره‌آور، «خیابان فلاورویل» نه فقط بر ترسِ از پدیده‌هایِ ناشناخته، که بر «فروپاشیِ اعتماد» در میانِ دیوارهایِ امنِ خانه تمرکز دارد. «دیوید رابرت میچل» با خلقِ اتمسفری از تعلیقِ مداوم، مخاطب را در کنارِ این خانواده قرار می‌دهد تا در میانِ شایعاتِ محلی و نشانه‌هایِ مبهم، حقیقت را جستجو کنند. فیلم، پرسشی است درباره‌یِ شکنندگیِ جهانِ آشنا؛ آیا آنچه با آن روبه‌رو هستیم، تهدیدی زمینی است یا سایه‌ای از ناشناخته‌هایِ کیهانی؟ «خیابان فلاورویل»، تجربه‌ای است از جست‌وجویِ بقا در دلِ محله‌ای که دیگر هیچ‌کس در آن احساسِ امنیت نمی‌کند.