«نیوبورن» در فضایی غرق در تاریکی و اضطراب، به بررسیِ لرزانِ روانِ مادری جوان می‌پردازد که پس از تولد نخستین فرزندش، با سلسله‌ای از وقایعِ غیرعادی و دلهره‌آور روبرو می‌شود. آنچه در ابتدا به چشمِ فشارِ روانیِ ناشی از دورانِ پس از زایمان و دشواری‌هایِ مراقبت از نوزاد می‌آید، به‌تدریج ماهیتی مرموز و هراس‌آور به خود می‌گیرد و مرزهایِ ادراکِ او را جابه‌جا می‌کند. قهرمانِ داستان، در مسیری پرپیچ‌وخم و پرتعلیق، ناچار است میانِ واقعیتِ ملموس، توهماتِ ذهنی و نیروهای ناشناخته‌ای که خانه و زندگی‌اش را تهدید می‌کنند، تمایز قائل شود. فیلم با بهره‌گیری از فضاسازیِ سنگین و ایجادِ حسِ ناامنیِ مداوم، مخاطب را به چالش می‌کشد تا در میانه‌یِ این آشفتگی، حقیقت را بیابد. «نیوبورن» تنها یک اثرِ ترسناک نیست، بلکه پرسش‌هایی عمیق درباره‌یِ غریزهٔ مادری، قدرتِ ترس و مواجهه با ناشناخته‌ها در تاریک‌ترین گوشه‌های زندگی را مطرح می‌کند.